สวัสดีปีใหม่ 2010

สวัสดีปีใหม่ 2010
ส่งท้ายปีด้วยการไปเที่ยวหัวหินเหมือนปีที่แล้วเลย พักที่เดิม กินที่เดิมๆ แต่ไปเที่ยวที่ "เพลินวาน" ทีขายของแบบย้อนยุคไปสมัยรุ่นคุณพ่อคุณแม่ยังเด็ก สนุกดี

เปิดซิงห์

26-10-09
อาทิตย์ที่ผ่านมามีเพื่อนผู้หญิงที่ทำงานสละโสดเข้าพิธีแต่งงาน เพื่อนๆที่ทำงานก็รุมกันเม้าท์แตกว่า เจ้าบ่าวยังเป็นเวอร์จิ้นอยู่เลย ฟังแล้วก็ต่างกันสงสัยว่ารู้ได้ยังไงว่าเค้าไม่เคยจริงๆ คนพูดก็เลยบอกว่าไม่เชื่อก็ลองไปดูการ์ดแต่งงานเค้าสิ

เหลือบมองบนการ์ด ปรำกฎว่าเจ้าบ่าวชื่อว่า "นายซิงห์ จำปี"

ลูกครบสิบสองขวบแล้ว

31-08-09 วันเสาร์ที่ผ่านมาเป็นวันเกิดลูก มีอายุครบสิบสองขวบพอดี (โตไวเหมือนกันเนอะ อีกไม่กี่ปีก็คงไม่ยอมให้กอดแล้ว) พาลูกไปไหว้พระวัดโสธร จ.ฉะเชิงเทรา เสร็จแล้วไปกินข้าวร้านริมแม่น้ำ (ร้านกุ้งนาง อยู่ใกล้กับตลาดบ้านใหม่ร้อยปี) รสชาติอร่อยปานกลางแต่วิวดี ฝนตกเกือบทั้งวัน

เยี่ยมโรงเรียน

เยี่ยมโรงเรียนท่าช้างวิทยาคาร จ.สิงห์บุรี เสร็จแล้วแวะไหว้พระและกินก๋วยเตี๋ยวเรือที่ จ.อยุธยา

ลิงเป็นไส้เลี่อน

เมื่อวานฟังข่าวว่า ทางการต้องส่งเจ้าหน้าที่ไปช่วยผ่าตัดลิงที่ลพบุรีที่เป็น "ใส้เลี่อน"

สงสัยมันคงไม่ได้ใส่ "กางเกงลิง" เวลาออกกำลังกาย ...

ดวงตก

ช่วงนี้รู้สีกว่าดวงไม่ค่อยจะดี ทำอะไรก็ไม่ค่อยประสบความสำเร็จเท่าไหร่ ขนาดวันเสาร์ที่แล้วไปใส่บาตร พระยังเดินหนีไม่ยอมรับเฉยเลย ท่านบอกว่าท่านถือไม่ไหวแล้ว

ป้าย หรือ ไป้

เวลานั่งรถเมล์ แล้วกระเป๋าเ่ค้าร้องว่า

"ป้าย" เพื่อให้หยุดที่ป้ายรถเมล์

หรือ "ไป้" ให้คนขับออกรถได้กันแน่

เห็นพี่แกเล่นร้องทั้งให้หยุดทั้งให้ไป ถ้าเราเป็นคนขับคงงงแย่ ...

Thinkcamp อบรมครูที่กทม 15-17 พ.ค. 2009

Thinkcamp อบรมครูที่กรุงเทพ 15-17 พ.ค. 2009 พักที่โรงแรมรามาดา ริมแม่น้ำ และใช้สถานที่ที่โรงเรียนสตรีศรีสุริโยทัยแถวๆถนนเจริญกรุง โดยมีกิจกรรมภาคสนามไปเก็บข้อมูลที่พิพิธภัณฑ์สยามใกล้ๆปากคลองตลาด ทำงานกันดึกๆถีงสี่ห้าทุ่มกันทุกวันแต่ทุกคนสนุกมากๆ

ใส่เจลมั้ย? 10/5/09

วันนี้พาลูกชายไปตัดผม (อาทิตย์หน้าจะเปิดเทอมแล้ว) ที่ร้าน Hair@nail เซ็นทรัลแจ้งวัฒนะ (เป็นครั้งแรกที่พาเข้าร้านเดิ่นๆแบบนี้ เพราะธรรมดาจะจูงกันไปตัดที่ร้านบาร์เบอร์แถวตลาด แบบหัวละหกสิบบาท) พอตัดเสร็จช่างก็ถามว่า "ใส่เจลมั้ย" ลูกก็ได้แต่ทำหน้างงๆ

พอออกจากร้าน ลูกชายก็รีบมาเล่าด้วยความประหลาดใจว่า "เมื้อกี้ช่างเค้าถามด้วยว่า จะเอาใข่เจียวมั้ย" ...

โธ่ ... สงส้ยจะหิวจัด

พาลูกเที่ยวหัวหินก่อนเปิดเทอม 3-4 พ.ค. 52

อีกแค่อาทิตย์กว่าๆลูกก็จะเปิดเทอมขึ้นป.ุ6 แล้ว ก็เลยถือโอกาสรีบพาไปเที่ยวก่อน ครั้งนี้พักที่หัวหินโรงแรม Casa De Mare ห้อง 411 ใกล้ๆเขาตะเกียบ ไปถึงวันแรกก็แวะไปทานร้านเจ๊เขียวที่ขึ้นชี่อเรี่องอาหารทะเลสด สั่งปูม้านึ่ง (สั่งมาโลนีงสี่ตัว กินคนเดียวพุงกางเลย) หมีกไข่เค็ม ปูนิ่มทอดกระเทียม และปลากระพงทอดน้ำปลาเช่นเคย มื้อเย็นก็แวะ Burger King กับเจ้าผัดไทและโรตีที่ตลาดหัวหิน ซื้อเสี้อยีดหัวหินและส่งโปสการ์ดประทับตราไปรษณีย์หัวหินแบบชัดๆถึงตัวเองหนี่งใบ ..

ดู..ดู๊..ดู..ดูเธอทำ

วันนี้ลูกร้องเพลง "ดูเธอทำ" ของวง Teddy Ska Band แต่แทนเนื้อร้องเป็น
ดู..ดู๊..ดู.. รูเธอดำ

น่าเกลียดจัง

สงกรานต์ '52

สงกรานต์ปีนี้เริ่มต้นได้ไม่สวยนัก เพราะการชุมนุมขับไล่รัฐบาลของกลุ่มเสื้อแดงเกิดขยายความรุนแรงขึ้น จนเกิดจราจลในกรุงเทพฯอยู่หลายที่ นับเป็นโชคดีของคนไทยที่รัฐบาลสามารถควบคุมไว้ได้ในที่สุด แต่กว่าจะสำเร็จก็แทบจะหมดเทศกาลสงกรานต์อยู่แล้ว เหลือเพียงวันนี้ (15 เมษา) ให้เหลือไว้สาดน้ำเล่นแค่วันเดียวเท่านั้น

วันนี้ก็เลยออกไปเที่ยวตลาดน้ำอัมพวาที่จังหวังสมุทรปราการ จริงๆแล้วผ่านเส้นนี้หลายครั้งเพราะไปเที่ยวหัวหินบ่อย แต่ไม่เคยมีโอกาสได้มาแวะเที่ยวที่ตลาดน้ำมาก่อนเลย เพิ่งรู้ด้วยซ้ำว่าตลาดน้ำอัมพวากับตลาดน้ำดำเนินสะดวก (จังหวัดราชบุรี) อยุ่ห่างกันไม่กี่กิโลเมตร ที่อัมพวามีของน่ารักๆและอาหารอร่อยๆอยู่เต็มไปหมด (แวะชิมผัดไท หมูสเตะ กับหอยเชลล์เผาด้วย) ก่อนกลับไปนั่งกินไอติมโบราณ ซื้อเสื้อยืดและขนมไทยกลับบ้านมาด้วย เสียดายไม่ได้มีโอกาสนั่งเรือทัวร์แม่น้ำแม่กลองเพราะแดดร้อนมากๆ

โชคดี ???

สั่งบะหมี่เกี๊ยวมากินคนละชามกันเพื่อน แต่เหลือบไปเห็นว่าในชามของเค้า มีผมเส้นหนี่งติดอยู่ตรงขอบชาม ก็เลยรีบเตือนให้เค้าทราบด้วยความหวังดี หลังจากหยิบออก เค้าก็กินต่อหน้าตาเฉยพร้อมเอ่ยขี้นว่า ..

"โชคดีนะ ที่มันไม่หยิก"

พี่ไม่ยอมใช้เงิน

วันนี้มีคนที่ทำงานทักแต่เช้าว่า "พี่อะ... ไม่ยอมใช้เงินเลย"
ก็เลยยืนงง ไม่แน่ใจว่าเค้าหมายความว่า มีเงินแล้วเก็บไว้ไม่ยอมใช้จ่าย หรือว่า ยืมเงินคนอื่นแล้วไม่ยอมใช้คืน กันแน่ ..

ไหหลำแท้ๆ ไม่ใช่ ...

มีเพื่อนคนนีง เค้าบอกว่าเค้าเป็นคนจีนไหหลำ แท้ๆ ไม่ใช่ ไหหลวม ...

ก๊าก ... คิดได้ไงเนี่ย

ทำบุญบริจาคโลง

24-03-09 และแล้ววันคล้ายวันเกิดก็เวียนมาบรรจบอีกหนี่งปี มีเพื่อนๆและสมาชิกครอบครัวโทรศัพท์และส่งข้อความมาอวยพรอยู่หลายคนเหมือนกัน มื้อกลางวันมีเพื่อนที่เคยอยู่ที่ทำงานเดียวกันนัดมาทานข้าวกลางวันที่ร้านฟูจิที่ใต้ถุนตีกสีลมคอมเพล็กส์ พอช่วงบ่ายก็มีเค็กไอศครีมเอสแอนด์พีรสมอคค่าอัลม่อนมาให้ถึงที่โต๊ะทำงาน พอทานเค็กเสร็จก็ขอตัวแอบแว็บไปที่มูลนิธิร่วมกตัญญูแถวๆวัดหัวลำโพง บริจาคโลงศพสามโลง (ให้ตัวเองและครอบครัว ให้พ่อแม่ และให้แม่ยาย) ตกค่ำไปทานข้าวที่ร้านคุณภัสณ์ที่งามวงศ๋วาน25 เป็นอันว่าจบวันเกิดไปอีกปี อ้อ .. ได้ของขวัญจากเพี่อนมาหนี่งชิ้นเป็นสตอเบอรี่อบแห้งดอยคำ อร่อยดี

ถูกหรือแพง

มีอยู่ครั้งหนี่งไปเที่ยวเกาะบาหลีกับคณะจากที่ทำงาน พอรถทัวร์ขี้นไปถีงภูเขาไฟคินตามานี ก็มีคนขายของที่ระลึกต่างๆ ยืนรอเสนอของฝากนานาชนิดถีงบันไดประตูรถทัวร์ ของที่ว่ามีทั้งพวงกุญแจ ผ้าบาติก ไม้แกะสลัก ของกินเล่น ฯลฯ ถ้าคนที่เคยไปเที่ยวบาหลีจะทราบ การต่อราคาที่นั่นจะค่อนข้างโหด (หมายความว่าขอส่วนลดกันเยอะนะ ส่วนคนคนขายของเค้าหนะน่ารัก ไม่ได้ก็ไม่โกรธ)

ตอนนั้นก็มีเพื่อนคนนีงที่เค้าไปสนใจไม้แกะสลักรูปนกอินทรีตัวนีง ไม้แกะสลักอันนี้ขนาดก็ใหญ่พอสมควร ความสูงน่าจะประมาณสักห้าสิบเซ็นเห็นจะได้ ส่วนทำมาจากไม้อะไร คุณภาพของไม้ และฝีมือการแกะสลักเป็นอย่างไรนั้น ไม่สามารถบอกได้เพราะยอมรับจริงๆว่าดูไม่เป็น พอดูสินค้าเป็นที่พอใจแล้วก็ถีงการเจรจาต่อรองราคา คนขาย (ซี่งเป็นชายท้องถิ่นวัยกลางคน ผิวสีคล้ำแบบชาวเล) ก็เปิดราคามาด้วยตัวเลขกลมๆที่หนี่งร้อยดอลล่าร์สหรัฐ ต่อกันไปต่อกันมาจนถีงเวลารถทัวร์จะออกไปที่เที่ยวต่อ ก็ยังตกลงราคากันไม่ได้ เพื่อนคนที่ว่านี่ก็เลยเสนอราคาสุดท้ายทิ้งทวนให้ที่ยี่สิบดอลล่าร์ (ประมาณว่า "take it or leave it") ในที่สุดคนขายก็ยอมขายให้ในราคาที่ว่านี่ให้แบบฝืนใจสุดๆ (แหม ก็ให้ลดให้ตั้งแปดสิบเปอร์เซ็นต์หนิ) แล้วเจ้าของใหม่ของเจ้านกอินทรีตัวนี้ก็นำของขี้นรถอย่างพอใจเป็นอย่างยื่ง

พอรถทัวร์เริ่มขยับไปสถานที่ท่องเที่ยวต่อไป ลูกทัวร์ทุกคนก็เริ่มนำของที่แต่ละคนไปจับจ่ายมา ออกมาอวดซึ่งกันและกัน เจ้าเพื่อนคนนี้ก็รีบเอานกตัวนี้ออกมาโชว์ทัวร์ไกด์ชาวอิเหนาที่ถือไมค์บรรยายอยู่ที่หน้ารถข้างๆคนขับ แล้วก็ยังอวดต่อไปว่าซื้อนกตัวนี้มาในราคาที่ถูกมากๆ แค่ยี่สิบเหรียญเอง เค้ามองไปที่ไกด์แล้วก็ถามว่า "Good deal?" (ราคาถูกใช่มั้ย)

ไกด์คนนั้นก็ถามกลับว่า "Are you happy?" (คุณพอใจกับมันมั้ยหล่ะ)
"Because if you are happy - it's cheap; if you are not - any price is expensive!" (เพราะถ้าคุณชอบมันราคานี้ก็ถูก แต่ถ้าคุณไม่ชอบมัน ไม่ว่าราคาเท่าไหร่ก็เรียกว่าแพง)

แหม! พี่ไกด์นี่ช่างเข้าใจตอบเสียจริงๆ เล่นพูดเชิงปรัญญาแบบนี้ก็ต้องเอาไปแปรกันเอาเองแล้วกันนะ จนทุกวันนี้ยังไม่รู้เลยว่านกตัวนั้นมันถูกหรือหรือมันแพง ...

เดินเล่นกับลูกยามเย็น

10-03-09 เมื่อวานกลับมาจากที่ทำงานเร็ว พ่อ-ลูกก็ชวนกันไปเดินเล่นแถวสโมสรในหมู่บ้าน รูปนี้ถ่ายด้วยโทรศัพท์มือถือตอนที่ลูกกำลังเหม่อชมวิวพระอาทิตย์ตกดินที่ท่าน้ำ ลูกชมไม่หยุดปากว่ามันช่างสงบและสวย ตรงนี้คงจะเป็นมุมโปรดที่เค้าได้มานั่งผ่อนครายได้อีกแห่งหนี่งในโอกาสต่อๆไป

มอบจักรยานให้โรงเรียนที่ขอนแก่น

27-2-09 ไปถีงสนามบินขอนแก่นเกือบๆเที่ยง ทีมงานรับไปทานข้าวที่ร้านลับแลในตัวเมืองขอนแก่น ร้านคนเยอะมากจนเกือบจะไม่มีโต๊ะนั่ง หมูย่าง แหนมเนือง ขนมเบื้องญวน และหม้อไฟ รสชาติดีทุกอย่าง อิ่มแล้วก็พากันมุ่งหน้าไปที่โรงเรียนเขาสวนกวางวิทยานุกูล ที่โรงเรียนมีผอ.สำนักงานการศึกษาขอนแก่นพื้นที่4 และผู้บริหารโรงเรียนรออยู่


พอทำพิธีมอบและถ่ายรูปที่ระลึกเสร็จ คุณครูที่นั่นก็ชวนไปกินมื้อบ่ายที่ร้านยายแพงไก่ย่าง คุณครูบอกว่าถ้ามาแล้วไม่ได้ทานไก่ย่างของเขาสวนกวาง ก็จะถือว่ามาไม่ถีงเพราะไก่ย่างที่นี่ ชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วประเทศ โดยเฉพาะร้านยายแพงนี้ ไก่ย่างเค้าอร่อยเป็นพิเศษด้วยวิธีหมักและย่างไก่ที่มีเคล็ดลับเฉพาะของร้านเค้า (คุณครูแอบกระซิบว่าเค้าใช้เตาย่างสามเตา แต่ละเตามีความร้อนต่างกัน)


พอเสร็จจากร้านนี้ก็แวะกลับไปพักผ่อนที่โรงแรมขอนแก่นรื่นรมย์ (ที่ตกเป็นข่าวแอบถ่ายคลิปนักร้องโฟร์-มดในห้องน้ำ) นั่งพออยู่สักห้านาทีก็แอบเดินออกไปศาลาหลักเมืองขอนแก่นที่อยู่ไม่ไกลจากโรงแรมนัก ไหว้เสร็จก็ได้เวลาบินกลับกรุงเทพพอดี

มุมมองฝรั่งคนหนี่งต่อประเทศไทย

วันนี้ไปร่วมสัมมนาที่โรงแรมแห่งหนี่ง มีคนอเมริกันชื่อ "จอห์น" เป็นแขกรับเชิญมาเป็น Keynote speaker จอห์นเป็นผู้บริหารระดับสุงของบริษัทอเมริกันที่ทำวิจัยเกี่ยวกับความพึงพอใจของผู้บริโภค

การบรรยายในครั้งนี้ จอห์นได้เล่าให้ฟังประสบการณ์ต่างๆของเต้าเกี่ยวกับประเทศไทย - ตั้งแต่อุสหกรรมไทย นิสัยใจคอชาวไทย ไปจนถีงการเมืองไทย จอห์นเริ่มเล่าถีงครั้งแรกที่เค้าก้าวเข้ามาทำงานครั้งแรกที่กรุงเทพว่า เค้าได้ไปเจอชาวต่างชาติคนนึงที่ร้านเบียร์แห่งหนี่ง แล้วชาวต่างชาติคนนี้ก็เอ่ยให้จอห์นฟังว่าเค้าอยู่เมืองไทยมาได้ยี่สิบห้าปีแล้ว พร้อมกับเตือนจอห์นให้รีบออกจากเมืองไทยไปซะในระหว่างที่ทำได้ เพราะถ้าอยู่ไปสักพักนึงแล้ว จอห์นจะถูกเสน่ห์ของคนไทยและทุกอย่างเกี่ยวกับประเทศไทยดึงดูดไว้จนไม่อยากกลับประเทศ ... จอห์นบอกต่อไปว่าเหตุการณ์นั้นเกิดขี้นเมื่อสิบห้าปีที่แล้ว และทุกวันนี้จอห์นก็ยังโดนมนต์ขลังของประเทศไทยรั้งไว้ที่นี่อย่างที่ฝรั่งคนนั้นได้ทำนายไว้จริงๆ

ในอีกมุมนีง ถ้าพูดถีงสิ่งที่ไม่ค่อยจะดีนักเกี่ยวกับประเทศไทยในปัจจุบัน จอห์นได้สรุปไว้เป็นรูปภาพเล็กๆสามรูปที่แผงค้วยความหมายอันลึกซึ้งและน่าคิดเป็นอย่างยิ่ง บนหน้าจอโปรเจคเตอร์ข้างหลังจอห์นนั้นมีรูป
- red bus (รถเมล์แดง)
- Suwannabhumi (รูปสนามบินสุวรรณภูมิ)
- Thai airways (รูปเครื่องบินของสายการบินไทย)
จอห์นพยายามจะสื่ออะไรอยู่ เป็นคำถามที่มีอยู่ในใจของผู่ร่วมสัมมนาทุกคน .. แล้วจอห์นก็เริ่มอธิบายถีงความหมายของแต่ละภาพ

หนี่ง - ภาพรถเมล์แดง เป็นสัญญาลักษณ์ของคอรัปชั่น จอห์นอธิบายว่าคอรัปชั่นนั้นมีเกือบทุกประเทศ แต่ความรุนแรงของประเทศเรานั้นมันมากมายซะเหลือเกิน แม้กระทั้งรถเมล์สาธารณะที่ให้บริการประชาชนในเมืองหลวงที่ใหญ่ที่สุดในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ยังปล่อยให้โทรมขนาดนี้


สอง - สนามบินสุวรรณภูมิ เป็นสัญญาลักษณ์ของการเมืองที่ไม่มั่นคง ชาวต่างชาติบางส่วนขาดความเชื่อมั่นในประเทศไทยเพราะมีการประท้วงและเปลี่ยนรัฐบาลอยู่บ่อยๆ ประชาชนมีการแบ่งคั่วอย่างชัดเจนอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

สาม - รูปเครื่องบินของสายการบินไทย เป็นสัญญาลักษณ์ของการเปลี่ยนแปลงของอุปะนิสัยคนไทยโคยรวม จอห์นบอกว่าสมัยยี่ปีที่แล้ว การให้บริการของการบินไทยนั้นเป็นที่ประทับใจของผู้โดยสารทุกๆคนอย่างปฏิเสธไม่ได้ แต่เวลานี้การให้บริการของการบินไทยก็ไม่ได้ต่างอะไรไปจาก Northwest Airlines หรือสายการบินที่แย่ๆอื่นๆ จอห์นถามต่อว่าการให้บริการของการบินไทยเป็นภาพสะท้อนถีงสังคมไทยสมัยใหม่โดยรวมหรือไม่ ... เพราะถ้าใช่ เรากำลังสูญเสียสิ่งที่เป็นข้อดีสิ่งหนึ่งของเราไป


ไม่ว่าจะเห็นด้วยกับจอห์นหรือไม่ ทั้งหมดนี้ก็เป็นมุมมองนีงที่พวกเราทุกคนน่าเก็บไปคิด ...

คุณทำกับฉันมั้ย

มีเพื่อนผู้หญิงคนนีงที่ทำงาน คุยธุระกับเจ้านายซี่งเป็นชาวต่างชาติอยู่ แต่ปรากฏว่ายิ่งคุยกัน ก็ยิ่งต่างคนต่างงง เพราะภาษาอังกฤษเค้าดีจัด(ประชด) เจ้านายก็เลยทำหน้าเอ๋อๆค้วยความสับสนเป็นอย่างยิ่ง ขณะนั้นเองที่เพื่อนคนนี้เค้าตัดสินใจหยุดการสนทนาชั่วคราว แล้วถามเจ้านายเค้าตรงๆว่า เข้าใจสิ่งที่พูดไปบ้างรึเปล่า

แต่แทนที่จะถามว่า "Are you with me?" (คุณเข้าใจชั้นมั้ย)
ดันไปถามว่า "Do you with me?" (คุณทำกับชั้นมั้ย)

อีตานายฝรั่งก็ได้แต่ตะลืงและทำหน้าเหมือนสงสัยว่าทำไมหญิงไทยถีงใจกล้าอย่างนี้เน้อ ...

ราหูอมจันทร์

ปรากฏการณ์ "ราหูอมจันทร์" เพิ่งผ่านไปไม่นาน ก็มีคนนำมาล้อเล่นซะแล้ว ...

"ร้านลุงจ่า" เป็นร้านอาหารตามสั่งเล็กๆที่ตั้งอยู่ในตรอกกลางชุมชนแห่งหนี่งใกล้ถนนสามเสน ร้านนี้มีแม่ครัวหลักเป็นเมียลุงจ่าซี่งกำลังขมักขเม้นทำกับข้าวให้ลูกค้าที่รออยู่ ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงเด็กวัยรุ่นจากร้านตรงกันข้ามตะโกนแซวเมียลุงจ่าว่า

"ราหูเลิกอมจันทร์แล้ว แต่ลุงจ่ายังอมจันทร์อยู่"

ป้าเต็มเมียลุงจ่าก็เงยหน้าขี้นมาเถียงว่า "มันไม่มีเวลามาอมของชั้นหรอก กลับบ้านมาแต่ละวันซะดึกเชียว"

ลูกค้าแถวนั้นต่างก็อี้งกันไปตามๆกันเลย เรทเอ็กซ์น่าดูเนอะ

ฟ้ามีตา

ได้ยินเด็กคนนีงพูดว่า - "ฟ้ามีตา ... หลังคามีรู"
มีด้วยเหรอคำพูดแบบนี้

แสตมป์ใช้แล้วปี 1883-1927

แสตมป์ใช้แล้วที่เม้าท์ไว้บนกระดาษโปสเตอร์ สมัยโน้นขายเหมาทั้งแผ่นและแสตมป์ทั้งหมดรวมราคา 3.75 Ticals (บาท) แผ่นนี้ประมูลมาได้จากอีเบย์เมื่อสักเกือบสองปีมาแล้ว กะว่าจะเอามาใส่กรอบสวยๆไปติดโชว์คู่กับพวกธนบัตรสมัยก่อนที่บ้านคุณยาย เพิ่งจะได้ฤกษ์ขุดออกมาอีกครั้ง ก็เลยนำมาถ่ายรูปโพสท์ขี้นเวปไว้ด้วยซะเลย แสตมป์ที่อยู่บนแผ่นนี้ส่วนใหญ่จะเป็นสมัยรัชกาลที่ 5 และ รัชกาลที่ 6

พวงกุญแจสำหรับคนขี้ลืม

เมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมา ไปได้ซื้อพวงกุญแจแถบดีแดงแจ๊ดจากเซ็นทรัลมาห้อยกุญแจรถ เวลาลืมทิ้งไว้ที่ไหนก็จะได้ตามหาได้ง่ายๆเพราะสีมันออกจะเตะตาขนาดนี้ พอเพื่อนที่ทำงานเห็น เค้าก็ทักว่าเพื่อนของเค้าอีกคนนึงก็ทำคล้ายๆกัน เพียงแต่แทนที่จะเป็นแถบสี เค้าเลือกพวงกุญแจที่เป็นตัวตุ๊กตา แถมยังบอกต่ออีกว่าถ้ามันยังทำมันหายแล้วหาไม่เจออีก คราวนี้มันจะเอาหมีตัวใหญ่ๆ (แบบที่ได้กันตามงานวัด) มาห้อยกุญแจแทน ... อะไรกันจะปานน้านนนนน

สาม อ.

ช่วงนี้ที่ทำงานจัดโครงการ "ลดความอ้วนด้วยสาม อ." กันอยู่ มีพนักงานสมัครเข้าร่วมอยู่หลายคนเหมือนกัน ด้วยความสงสัย จึงถามเพื่อนที่เข้าโครงการว่า เจ้าสาม อ. ที่ว่าเนี่ยมันคืออะไรบ้าง ก็ได้คำตอบมาว่าคือ
(1) อาหาร, (2) ออกกำลังกาย, (3) อารมณ์

ก็เลยมาคุยกันเล่นๆกันว่าจริงๆมันน่าจะเป็น
(1) อดอยาก, (2) อดทน, (3) อดกลั้น

นนโตแล้ว

เห็นชื่อคนนี้ใน Hi5 แล้วคงเป็นที่สะดุดตาของหลายๆคน เพราะถ้าดูไม่ดี ก๊จะเผลออ่านผิดไปเป็น "นมโตแล้ว" ...

แอบดู

ป้ายข้างบนเป็นป้ายที่ติดหน้าห้องน้ำชาย-หญิงที่ร้านอาหารแห่งหนึ่งในจังหวัดสุพรรณบุรี ดูแล้วเหมือนตัวผู้หญิงกำลังก้มแอบดูผู้ชายยืนฉี่เลย ลองดูดิ

Thinkcamp สุพรรณบุรี

รถตู้ออกจากกรุงเทพตอนเวลาประมาณห้าโมงครึ่งของเย็นวันศุกร์ ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่รถติดมหาโหด ใช้เวลากว่าหนึ่งชั่วโมงกว่าจะพ้นเขตกรุงเทพฯ แล่นมาถึงจังหวัดสุพรรณประมาณสองทุ่มกว่า ก็แวะทานข้าวที่ร้านครัวนพรัตน์ (ร้านอยู่ตรงข้ามกับวัดป่าเลไลยก์ เจ้าของร้านแนะนำว่าถ้ามีเวลาให้ไปใหว้พระ 9 วัดริมแม่น้ำสุพรรณ) กินข้าวเสร็จก็เช็คอินเข้าโรงแรมศรีอู่ทองแกรนด์ที่อยู่กลางใจเมือง ห้องพักค่อนข้างหรูและสะดวกสบายมาก

กิจกรรมจัดที่ราชภัฏสวนดุสิต วิทยาเขตสุพรรณบุรี ทั้งเสาร์-อาทิตย์ ไม่มีเวลาไปไหนเลย ตอนเย็นๆแวะทานข้าวที่ร้านเอมโอช (เป็นสวนอาหารและคาราโอเกะ) กับร้านโกตี๋ในเมือง (เป็นร้านข้าวต้มกุ้ยไฮโซ) กลับถึงบ้านก็สามทุ่มกว่าๆ

พร้อมเพรียง

เห็นรูปนี้ทีไรจะนึกถึง นักกีฬาระบำใต้น้ำ (synchronized swimming)

สุริยุปราคาที่บ้าน

ได้รับ sms ตอนประมาณบ่ายสี่โมงกว่าๆให้ไปดูสุริยุปราคา ก็เลยรีบคว้ากล้องกับแว่นกันแดดหมายบันทึกรูปสวยๆไว้ดูเล่น รูปนี้ถ่ายตอน 5:13 โมงเย็น วันที่ 26/1/09

Thinkcamp พิษณุโลก

Thinkcamp รุ่นที่ 2 ของปีนี้ (24-25 มกราคม 2552)จัดขึ้นที่จังหวัดพิษณุโลก ทีมงานพักที่โรงแรมอัมรินทร์ลากูน แคมป๋จัดที่ตึก CITCOMS มหาวิทยาลัยนเรศวร มีครู-นักเรียนมาร่วมประมาณร้อยสามสิบคน มื้อเย็นไปทานที่ร้านแพฟ้าไทยและร้านน่านน้ำ ร้านอร่อยจังหวัดพิษณุโลก ตั้งอยู่ริมแม่น้ำน่านใกล้ๆกับสะพานนเรศวร ก่อนกลับแวะไปไหว้พระพุทธชินราชที่วัดพระศรีรัตนมหาธาตุ ขึ้นเครื่องบินกลับุถีงบ้านประมาณห้าทุ่มแต่โชคดีวันรุ่งขี้นไม่ต้องไปทำงานเพราะหยุดตรุษจีนพอดี

สตาร์วอร์ส๋

ระหว่างดูหนัง "สตาร์วอร์ส๋" ลูกชายวัยสิบเอ็ดขวบถามด้วยความสงสัยขึ้นมาว่า

"คุณพ่อ ทำไมเค้าถีงชอบเรียกพระเอก (สกายวอคเกอร์) ว่า เจ๊-ดาย หล่ะ"

ทำให้จินตนาการตามถึงภาพ อาเจ๊แก่ๆถือดาบสตาร์วอร์ส์ที่กำลังต่อสู้กับดาธเวเดอร์อยู่ ... โอ้โฮ ช่างเข้ากับบรรยากาศตรุษจีนที่กำลังจะมาถึงเร็วๆนี้ซะจริงๆ

ร้านพี่แช่

เพื่อนบ่นอยากกินข้าวผัดปลาเค็ม เลยโทรมาชวนให้ไปที่ร้านอาหาร "พี่แช่" ที่อยู่ที่สีลมซอย 6 พอไปถึงร้าน ปรากฎว่าร้านนี้จริงๆชื่อว่า "สวนอาหารดีส์" ก็เลยเดาว่าเจ้าของร้านเค้าคงชื่อ "แช่" กระมัง จึงไปเรียกร้านนี้ว่า ร้านพี่แช่

ระหว่างกินข้าวผัดกันอยู่ ร้านนี้ก็เปิดเพลงเอาใจลูกค้าที่มาอุดหนุน ก็เลยถึงบางอ้อ เพราะเพลงเกือบทุกเพลงที่พี่เค้าเปิด เป็นเพลงย้อนยุคของ แจ้-ดนุพล ก็เลยเป็นที่มาของชื่อเล่นของร้านนี้นั่นเอง (ใครแก่ไม่ทัน แจ้-ดนุพล ก็ขอโทษด้วยนะ เพราะคงไม่เก็ต)

ไม่เชื่อว่างๆลองแวะไปดูดิ

Thinkcamp ที่จังหวัดพังงา

อ่าวพังงา

ThinkCamp รุ่นแรกของปีพ.ศ. 2552 เริ่มขึ้นที่จังหวัดพังงา วันที่ 17-18 ม.ค. ทีมงานเข้าพักที่ โรงแรมพังงาเบย์ ซึ่งเป็นโรงแรมที่ตั้งอยู่ติดอ่าวพังงา วิวเป็นธรรมชาติและสวยเป็นที่สุด (สวยกว่าแถวเขาหลักอีกมั้ง) ส่วนของแค้มป์จัดขึ้นที่โรงเรียนดีบุกพังงาวิทยายน มีนักเรียนและครูมาทั้งหมดร้อยกว่าคน อาหารส่วนใหญ่ฝากท้องไว้กับร้านดวง (อยู่หน้าโรงเรียนก็อร่อยใช้ได้) มีแนะนำปูผัดต้นหอม ไข่เจียวหอยนางรม กุ้งผัดสะตอกะปิ หน้าร้านดวงตอนบ่ายๆจะมีโรตีพันธมิตรมาขายด้วย อากาศที่พังงากลับไม่เย็นอย่างที่คิด เสื้อหนาวที่เอาไปด้วยก็เลยโดนกองไว้หลังรถโดยปริยาย

อากาศกลับมาเย็น

หมาที่บ้านยังต้องใส่เสื้อ (ตัวนี้ชื่อ"บับเบิ้ล" เพราะมีขนสีน้ำตาลแดงเหมือนบับเบิ้ลในการ์ตูนพาวเวอร์พัฟเกิร์ล)

ไปเลือกตั้งผู้ว่ากรุงเทพฯ

วันนี้ใส่บาตรเสร็จก็รีบไปเลือกตั้งผู้ว่ากทมตั้งแต่เช้าที่วัดเอี่ยมวรนุช ถนนสามเสน

Thinkquest Camp บางแสน

วันนี้ (บังเอิญตรงกับวันเด็กพอดี) ไปจัดแค้มป์แนะนำวิธีทำเวปให้กันเด็กมัธยมจากสิบโรงเรียน สถานที่ๆจัดคือที่โรงแรมหัวหินรีสอร์ท กลางวันและเย็นทานข้าวที่ร้านปะการัง จริงๆแล้วต้องอยู่พรุ่งนี้อีกวันแต่ต้องไปเลือกตั้งผู้ว่ากรุงเทพฯ เลยหนีกลับมาก่อน

ไข่ลาว

เช้าวันหนึ่งเด็กคนรับใช้ที่บ้านซี่งเพิ่งมาเริ่มงานใหม่ได้ไม่กี่วัน ได้มาถามว่า ...

"พี่จะทานไข่ลาวมั้ยคะ"

ด้วยความที่ชอบทานไข่ และอยากลองไข่แบบฉบับของลาว ก็เลยต้องขอมาชิมสักจาน แต่พอทำเสร็จมาก็ปรากฎว่า มันเป็นแค่ไข่ดาวธรรมดาๆใบนึงเท่านั้นเอง แท้ที่จริงแล้ว เด็กใหม่คนนี้กลายเป็นชาวเขามาจากแม่ฮ่องสอน แล้วดันออกเสียงไม่ชัด ไข่ดาวก็เลยเพี้ยนเป็นไข่ลาว

โธ่! ทำไมไม่ถามให้ดีซะก่อน ... โสน้าน่า

สวัสดีปีใหม่ ๒๕๕๒

ปีใหม่ปี ๒๕๕๒ เริ่มต้นด้วยการที่พ่อแม่ลูกตื่นไปใส่บาตรที่วัดบวรฯตั้งแต่เช้าตรู่ ขากลับแวะตลาดซื้อโจ๊ก (จะได้ขำขำตั้งแต่ต้นปี) มาทานที่บ้านก่อนมอบของขวัญปีใหม่ให้กัน ของขวัญที่จับได้รับปีนี้มีโคมไฟกับเชิงเทียน (ล้วนแต่เป็นของที่ให้แสงสว่าง) ปีนี้ได้ sms อวยพรปีใหม่ถึงสี่สิบกว่าข้อความ รวมถึงข้อความจากหัวหน้าเก่าและปัจจุบันด้วย หยุดปีใหม่ปีนี้ช่างเป็นช่วงที่ได้พักผ่อนอย่างจุใจจริงๆ เพราะได้หยุดรวมกันตั้งสิบเอ็ดวันแน่ะ

ปีฉลูเป็นปีที่ชงกับปีเกิด แถมมีเหตุการณ์ไม่สงบทางด้านการเมืองบวกกับเศรษฐกิจโลกที่กำลังย่ำแย่ ก็คงต้องลุ้นกันต่อไปว่าปีนี้จะเป็นอย่างไง โอมเพี้ยงขอให้ทุกอย่างโอเค ...

สำหรับ New Year Resolution ของปีนี้เหรอ ... เอาเป็นว่าจะพยายามเก็บเงินให้ได้มากกว่าปีที่แล้วก็แล้วกันนะ