ถูกหรือแพง

มีอยู่ครั้งหนี่งไปเที่ยวเกาะบาหลีกับคณะจากที่ทำงาน พอรถทัวร์ขี้นไปถีงภูเขาไฟคินตามานี ก็มีคนขายของที่ระลึกต่างๆ ยืนรอเสนอของฝากนานาชนิดถีงบันไดประตูรถทัวร์ ของที่ว่ามีทั้งพวงกุญแจ ผ้าบาติก ไม้แกะสลัก ของกินเล่น ฯลฯ ถ้าคนที่เคยไปเที่ยวบาหลีจะทราบ การต่อราคาที่นั่นจะค่อนข้างโหด (หมายความว่าขอส่วนลดกันเยอะนะ ส่วนคนคนขายของเค้าหนะน่ารัก ไม่ได้ก็ไม่โกรธ)

ตอนนั้นก็มีเพื่อนคนนีงที่เค้าไปสนใจไม้แกะสลักรูปนกอินทรีตัวนีง ไม้แกะสลักอันนี้ขนาดก็ใหญ่พอสมควร ความสูงน่าจะประมาณสักห้าสิบเซ็นเห็นจะได้ ส่วนทำมาจากไม้อะไร คุณภาพของไม้ และฝีมือการแกะสลักเป็นอย่างไรนั้น ไม่สามารถบอกได้เพราะยอมรับจริงๆว่าดูไม่เป็น พอดูสินค้าเป็นที่พอใจแล้วก็ถีงการเจรจาต่อรองราคา คนขาย (ซี่งเป็นชายท้องถิ่นวัยกลางคน ผิวสีคล้ำแบบชาวเล) ก็เปิดราคามาด้วยตัวเลขกลมๆที่หนี่งร้อยดอลล่าร์สหรัฐ ต่อกันไปต่อกันมาจนถีงเวลารถทัวร์จะออกไปที่เที่ยวต่อ ก็ยังตกลงราคากันไม่ได้ เพื่อนคนที่ว่านี่ก็เลยเสนอราคาสุดท้ายทิ้งทวนให้ที่ยี่สิบดอลล่าร์ (ประมาณว่า "take it or leave it") ในที่สุดคนขายก็ยอมขายให้ในราคาที่ว่านี่ให้แบบฝืนใจสุดๆ (แหม ก็ให้ลดให้ตั้งแปดสิบเปอร์เซ็นต์หนิ) แล้วเจ้าของใหม่ของเจ้านกอินทรีตัวนี้ก็นำของขี้นรถอย่างพอใจเป็นอย่างยื่ง

พอรถทัวร์เริ่มขยับไปสถานที่ท่องเที่ยวต่อไป ลูกทัวร์ทุกคนก็เริ่มนำของที่แต่ละคนไปจับจ่ายมา ออกมาอวดซึ่งกันและกัน เจ้าเพื่อนคนนี้ก็รีบเอานกตัวนี้ออกมาโชว์ทัวร์ไกด์ชาวอิเหนาที่ถือไมค์บรรยายอยู่ที่หน้ารถข้างๆคนขับ แล้วก็ยังอวดต่อไปว่าซื้อนกตัวนี้มาในราคาที่ถูกมากๆ แค่ยี่สิบเหรียญเอง เค้ามองไปที่ไกด์แล้วก็ถามว่า "Good deal?" (ราคาถูกใช่มั้ย)

ไกด์คนนั้นก็ถามกลับว่า "Are you happy?" (คุณพอใจกับมันมั้ยหล่ะ)
"Because if you are happy - it's cheap; if you are not - any price is expensive!" (เพราะถ้าคุณชอบมันราคานี้ก็ถูก แต่ถ้าคุณไม่ชอบมัน ไม่ว่าราคาเท่าไหร่ก็เรียกว่าแพง)

แหม! พี่ไกด์นี่ช่างเข้าใจตอบเสียจริงๆ เล่นพูดเชิงปรัญญาแบบนี้ก็ต้องเอาไปแปรกันเอาเองแล้วกันนะ จนทุกวันนี้ยังไม่รู้เลยว่านกตัวนั้นมันถูกหรือหรือมันแพง ...